YG. EVİ KALKAN, ANTALYA

Kalkan’ın cazibesine kapılan büyük kent kaçkınları daha sonraki yıllarda çok arttı. Bunlardan arkadaşlarım olan kimilerine ev yapmak da doğallıkla bana düştü.
Kalkan Han’da yorumladığım çevreye ait veriler; hazır biçimler olarak, hele teras parapetindeki üçgen alınlık birebir biçimde o kadar çok kez taklit edilmişti ki, bu minik evde o üçgen form ile biraz oynamak istedim: Alınlıkta içi boş bir üçgen!
Bir üçgen çerçeveden denizi, gökyüzünü ve bulutları görebilmek. Neden olmasın? ‘G’ evinin, standart ötesi iki davranışı daha var:
Ön cephede iki katlı, ama üç katlı görünüyor; çünkü yüksek tavanlı zemin kat oturma bölümünde tepe pencereleri var. Bu küçük mekânın iki kapısı da, tepe pencereleri de yaşama bölümünün daha serin olabilmesi için. İki adet kapı, yeterli boyutta pencere açmaya izin vermeyen yönetmeliklere “rağmen” bir çözüm. Arka cephesi ise içiçe geçişimli üç katlı.
Bir de, bu yapıda, betonarme strüktür, yine çevresel verilerin dayattığı taş dolgu duvarlardan ayrışmış biçimde okunabiliyor. Ortodoks modernizm adına bir davranış.
Yapım sırasında belirli yerel süsleme alışkanlıklarını en aza indirmek bir sorun oldu. Örneğin taş ustalarının kendiliklerinden cepheye ekledikleri motifleri, Bodrum evlerinde de bolca bulunan, benim “tavşankulağı” diye adlandırdığım köşe üçgenleri ellerimle sökmek zorunda kaldım.