NB. ÇİFTLİK EVİ, ŞİLE

 
Bu iş, herhalde, bu topraklarda, konaklar döneminden buyana gerçekleştirilmiş en büyük konut projesi (idi).
İşverenin net talepleri (büyük bir kitaplık, sanat galerisi, az oda, büyük mekânlar, sera, gerçek çiftlik ögeleri, sulamaya yönelik bir gölet…) yanı sıra; Anadolu’da koptuğu topraklara (Kayseri, Develi) ve oralardaki bir dönemin gerçekten nitelikli kentsel ve sosyal dokusuna yönelik büyük bir özlemi vardı. Birlikte oraları gezdik; referans alınabilecekleri, alınmaması gerekenleri, yitirilenleri tartıştık. O günlerde, oralarda yıkılmakta olan taş evlerden mimari parçalar, bazen de tüm cepheler sökülüp İstanbul’daki yeni evlere yapıştırılıyordu. Öyle yapmasak da, benzer bir mekân düzenini ve onun dışa vuran dilini yorumlamak gerektiğinde birleştik. Büyük ve tekil bir yapı yerine arazide genişçe bir alanda okunaklı bir mantıkla eklemlenen; çeşitli mekânların tek tek algılanabildiği, olabildiğince saf, brüt geometrik biçimlerden oluşan bir kitle düzeni kurduk. Büyük ev geleneğindeki toplayıcı-dağıtıcı orta hol ve ana eksenler sistemini tekrarladık. Eksenler, arazide mevcut çekim odakları (örneğin ulu bir ağaç) ve açılımlara göre yönlendirildi. Tek yöresel alıntımız olan, zeminde iki, üzerinde üçlü bir pencere düzenini kitaplığın iki cephesinde tekrarladık ve taş sövelerle bu alıntıyı vurguladık.
Büyük arazi içinde ayrıca çiftlik çalışanları ve ahırlar için iki yapı, girişte yine personel için bir yapı, araziden geçen akarsuyu denetleyen ve bir gölet oluşturan bir mini baraj, spor oyun sahaları, heliport gibi ögeleri de tasarladık.